Fala przechodzi przez dwie szczeliny i sama ze sobą się nakłada — przy prawej krawędzi rysują się prążki. Kliknij, żeby dodać własne źródło, albo narysuj ścianę.
Co tu się dzieje?
Na siatce kilkudziesięciu tysięcy punktów liczę dwuwymiarowe równanie falowe:
∂²u/∂t² = c² ∇²u
Na początku XIX wieku Thomas Young przepuścił światło przez dwie szczeliny i zobaczył jasne i ciemne prążki. Tam, gdzie spotykają się grzbiety obu fal, fala się wzmacnia; gdzie grzbiet trafia na dolinę — znika. To był mocny dowód, że światło jest falą.
Wykres przy prawej krawędzi to uśrednione natężenie (u²) — dokładnie to, co Young widział na ekranie. Zmień częstotliwość: im krótsza fala, tym gęstsze prążki.
Soczewka to obszar, w którym fala zwalnia — jak światło w szkle. Wygięte czoło fali skupia się w ognisku. Doppler: źródło jadące w prawo ściska fale przed sobą i rozciąga za sobą — dlatego syrena karetki zmienia ton, gdy przejeżdża.
Brzegi siatki pochłaniają fale (warstwa tłumiąca), żeby nic nie odbijało się od krawędzi ekranu.
Kod piszę sam — strony też.Strona dla firmy od 299 zł
733 148 065